STAN WOJENNY



Koncepcja tej wystawy opierała się na trzech pomysłach. Po pierwsze: dotrzeć do zdjęć z możliwie jak najróżniejszych źródeł i do zdjęć mniej znanych /zdjęć amatorskich, zdjęć zawodowych reporterów, zdjęć fotografów niezależnych, zdjęć robionych przez polskich fotografów pracujących dla zagranicznych agencji, a także - jeśli się to okaże możliwe - zdjęć policyjnych i propagandowych/. Chciałam też zebrać zdjęcia twarzy ludzi, którzy zginęli w stanie wojennym. Po drugie: zagłębić się w samą materię obrazu fotograficznego poprzez powiększenie wybranych zdjęć do dużych wymiarów. Poprzez ten czysto techniczny zabieg chciałam jakby dodatkowo oddalić te zdjęcia w czasie a także spotęgować ich działanie. Po trzecie: każde zdjęcie miało mieć swoją "historię", opowiedzianą przez jego twórcę. Opisy te miałyby uzmysłowić widzom, w jak różny sposób dochodzi do powstania zdjęć, jak różne mogą być motywy fotograficznego utrwalania wydarzeń historycznych a także jak wielkiej odwagi i determinacji wymaga czasami robienie zdjęć. w tym aspekcie wystawa miała być też hołdem oddanym odważnym fotografom tamtego czasu zarówno amatorom jak i profesjonalistom. Co do chronologii natomiast, to mimo iż stan wojenny odwołano 22 lipca 1983 roku, faktycznie trwał on o wiele dłużej. Dlatego na wystawie są zdjęcia także z lat późniejszych.

Nie wszystkie założenia udało się w pełni zrealizować. Nie dotarłam do wszystkich fotografów, którzy aktywnie fotografowali w tamtym czasie. Zdjęcia Wojskowej Agencji Fotograficznej, która chętnie dopuściła mnie do swojego archiwum, nie wytrzymały konkurencji ze zdjęciami fotografów niezależnych. z kolei Archiwum UOP, gdzie znajdują się obecnie zdjęcia ze stanu wojennego robione przez funkcjonariuszy MSW, nie było w stanie w tak krótkim terminie udostępnić mi swoich zbiorów /zdjęcia ze stanu wojennego są pomieszane z innymi/. Ma być to możliwe w najbliższej przyszłości. Na razie więc nie można zestawić i porównać zdjęć robionych z "obu stron barykady". i nie będzie można spróbować odpowiedzieć na pytanie, czy jest ważne, czy też nie, kto i dlaczego fotografował i czy zdjęcia policyjne mogą mieć walory artystyczne oraz stać się po latach znaczącym dokumentem wydarzeń. Nie udało się mi też zebrać wszystkich zdjęć ofiar stanu wojennego. Nie wszystkie zdjęcia mają swoje historie. Natomiast za pomocą najnowszych technik druku laserowego udało się w pełni wydobyć siłę samych zdjęć. Przemawia do nas sama fotografia.

Na parę dni przed otwarciem wystawy wiem już, że będzie ona raczej początkiem pewnego procesu niż zamknięciem i wyczerpaniem tematu.

Komisarz wystawy - Anna Beata Bohdziewicz




Autorami zdjęć są

nieznani fotografowie amatorzy i zawodowi

oraz :

Wiesław Bieliński
Erazm Ciołek
Tomasz Gutry
Aleksander Jałosiński
Piotr Jaxa-Kwiatkowski
Janusz Kobyliński
Piotr Łubian
Stanisław Markowski
Bogusław Nieznalski
+ Grzegorz Nawrocki
Chris Niedenthal
Krzysztof Raczkowiak
Ireneusz Sobieszczuk
Tomasz Tomaszewski
Andrzej Tyszko
Teodor P. Walczak


Komisarz wystawy - Anna Beata Bohdziewicz.


Właścicielem wystawy jest Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Fotografików, a prawa autorskie do poszczególnych zdjęć posiadają ich autorzy.




skanowanie zdjęć: Marek Mak-Gołowacz "MAK-CEZA" SC.
wydruki laserowe: Studio "WOŁOWSKI & PARTNERS".




Sponsorzy wystawy:


FUNDACJA BATOREGO
GMINA WARSZAWA-CENTRUM
MAK-CEZA
MUSIC SHOW Wojciecha Wałcerza
PRASA I FILM
STUDIO A




WERSJA INTERNETOWA

Andrzej Nowak - ,
na podstawie materiałów dostarczonych przez Komisarza wystawy.


Strona główna - Fotografie i wypowiedzi autorów zdjęć - Lista ofiar stanu wojennego - Informacje techniczne